APEL O NIEWYPALANIE TRAW

Idzie wiosna, a wraz z nią powraca zły i bardzo niebezpieczny nawyk wielu osób - wypalanie traw. Ludzie wierzą, że użyźnia to ziemię i bardzo trudno ich przekonać, że jest wręcz przeciwnie. Wypalanie traw ponadto bezpośrednio zagraża dla zdrowia i życia ludzi jak i zwierząt oraz środowisku, nie dając przy tym żadnych korzyści, a wręcz przeciwnie - przynosi jedynie szkody dla przyrody, jak i samego człowieka.

Trzeba pamiętać, że pola i łąki są miejscem życia ogromnej liczby zwierząt i owadów, pożytecznych dla człowieka i chronionych prawem. Wiosna jest okresem, w którym rozpoczyna się proces lęgowy wielu gatunków ptaków. Proces wypalania traw stanowi więc bezpośrednie zagrożenie zarówno dla dorosłych osobników, jak i piskląt (np. tak lubianych przez nas wszystkich skowronków).
Ziemia wyjaławia się, zahamowany zostaje bardzo pożyteczny, naturalny rozkład resztek roślinnych oraz asymilacja azotu z powietrza. Do atmosfery przedostaje się szereg związków chemicznych będących truciznami zarówno dla ludzi jak i zwierząt.


Pożary traw niszczą rodzimą faunę i florę.
WYPALANIE TRAW JEST NAPRAWDĘ NIEBEZPIECZNE, ALE TEŻ NIEDOZWOLONE!
Określa to m.in. ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U.09.151.1220 j.t.) art. 124. „Zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów”. Art. 131 pkt 12: „Kto...wypala łąki, pastwiska, nieużytki, rowy, pasy przydrożne, szlaki kolejowe, trzcinowiska lub szuwary…- podlega karze aresztu albo grzywny”.


Art. 30 ust. 3 pkt 3 Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U.2011.12.59 -j.t.); "w lasach oraz na terenach śródleśnych, jak również w odległości do 100 m od granicy lasu, zabrania się działań i czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo, a w szczególności:
1. rozniecenia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lasu lub nadleśniczego,
2. korzystania z otwartego płomienia,
3. wypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych”.


Za wykroczenia tego typu grożą surowe sankcje: Art. 82, § 1 ustawy z dnia 20 maja 1971r. Kodeksu wykroczeń (Dz.U.10.46.275 j.t.) – kara aresztu, nagany lub grzywny, której wysokość w myśl art. 24, § 1 może wynosić od 20 do 5000 zł. Art. 163. § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U.97.88.553) stanowi: „Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać pożaru, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”.